Sia’s graduation

Half juni begint de zomervakantie hier al, tenminste in deze regio. In andere regio’s in de VS kan dat een beetje later of zelfs vroeger zijn. Na het eerste weekend van september, waarop het traditioneel ‘labor day’ is (iets als de dag van de arbeid dus), starten de scholen weer. Herfst- en krokusvakantie hebben ze hier niet, paasvakantie ook niet, maar wel 1 week ‘spring break’ rond Pasen. Maar dat allemaal gewoon als ‘weetje’ 😉

Sia graduation (6)Sia graduation (7)

Woensdag 13 juni was het hier zover en zat het schooljaar erop voor Sia. Een bewogen jaar waarin veel gebeurd was en dat niet altijd makkelijk was. Maar ook waarin ze enorm veel geleerd heeft, enorm veel beleefd heeft, en waarin ze mentaal zonder enige twijfel een pak sterker is geworden. Sowieso is het einde van de kleuterschool ook in België wel een beetje een bijzonder moment, dus hier is dat niet anders. En het feit dat het zo een bewogen jaar was, maakte toch dat we ons echt wel extra trots voelden op onze kleine grote meid. Die nu Engels spreekt alsof ze niks anders gewoon is, en soms zelfs moet zoeken naar een woord in het Nederlands. Die België steevast Belgium noemt. Die overal waar ze komt en speelt vriendjes zoekt en vaak ook vindt. Die ook op school bleef proberen om vriendjes te maken in de klas, ook al lukte dat helaas lang niet altijd zo goed als zij en wij dat wel hadden gewild. Die ondanks haar minder goede Engels (t.o.v. haar Amerikaanse klasgenootjes) toch altijd ook haar hand opstak om vanalles te vragen of te zeggen, ook al was het soms frustrerend als ze niet begrepen werd. Die heel vaak zei dat ze haar vriendjes en familie mist, maar er desondanks toch altijd weer opnieuw voor gaat en het intussen steeds minder zegt. Die intussen al een dikke 120cm groot is! Die heel veel zin heeft om naar haar nieuwe school te gaan. En zo kan ik nog wel eventjes doorgaan 🙂
We waren best wel emotioneel. Want de overgang van België naar Amerika was voor haar echt niet makkelijk. Rosanne had en heeft daar weinig last van. Die herinnert zich, buiten de meest nabije mensen, niet veel en fladdert erdoor zonder zich veel aan te trekken van wat er gebeurt. Maar voor Sia lag dat wel anders. Die is al wat gevoeliger en complexer van aard, en had echt al wel ‘vriendjes’ in de klas en familie. Dan gedropt worden in een klas, waar alle kindjes elkaar al kennen en in een taal waar je letterlijk geen woord van verstaat. Wie doet het haar na??? Elke dag opnieuw ondergedompeld worden in (lastige) sociale situaties, tussen mensen waarvan je werkelijk niet weet wat ze zeggen of vragen, waarbij je graag wilt spelen met de andere kindjes maar geen idee hebt wat ze aan het spelen zijn en hun uitleg ook niet begrijpt, als ze al tijd zouden nemen om het eens uit te leggen. Als je iets nodig hebt of iets wilt vragen aan de juf of een kindje, niet de woorden te kennen om dat mee te doen. enz. Ja, wij zijn dus extra trots op haar, op hoe ze doorgezet heeft, hoeveel ze geleerd heeft, zowel qua ‘kennis’ als mentaal.

We waren dus blij dat we er allemaal bij konden zijn op de ‘graduation party’! Sia was al wekenlang aan het oefenen voor de liedjes die ze gingen zingen in de klas. Het moest eigenlijk een beetje geheim blijven, althans, dat wilde Sia zelf 🙂 Maar ze was veel te enthousiast! Dus gaf ze regelmatig performances thuis 😉 Superschattig! En ik was best wel onder de indruk van haar Engels daar! Soms is dat echt gek om haar zo bezig te horen, zoals toen ik deze week naast haar zat en ze een nieuw ‘vriendinnetje’ had bij wat waterfonteintjes in de dierentuin, waar ze vanalles tegen vertelde! Mijn kind spreekt dus gewoonweg vlotjes Engels, zo op haar 5,5!

De festiviteiten begonnen met een kleine tentoonstelling van enkele kunstwerkjes. Sia houdt van knutselen en tekenen en zo, dus ze was reuze-trots op haar werkjes!

Sia graduation (4)

Daarna was er een verhaaltje, en toen was het tijd voor de liedjes! Hier de filmpjes:

Kindergarten here I come!

kindergarten song   Dan was het ‘try everything’ uit de film Zootopia, een leuke film trouwens, voor wie ‘m nog niet zou kennen 🙂 Sia had nogal geoefend thuis en ze gaf zich helemaal!  try everything song

Dan nog een liedje van Bruno Mars!

1-2-3 song

Daarna verlieten ze de klas en kwamen ze heel plechtig terug binnen, haar oogjes blonken nogal!!

entrance

Eerst zei de juf nog wat en vroeg ze wat iedereen geleerd had:

what did they learn

Daarna werden ze een voor een naar voren geroepen om hun ‘diploma’ te ontvangen 🙂 Dikke knuffels met de juffen en dan terug trots het rijtje in 🙂

Sia graduation (9)Sia graduation (10)Sia graduation (11)Sia graduation (12)Sia graduation (13)Sia graduation (14)

Daarna moest Rosanne van Sia ook even haar diploma vasthouden 🙂

Sia graduation (16)

Op het einde nog wat hapjes en drankjes en vor de kids nog een extra hoogtepunt, taart 🙂 De taarten hier zijn niet om over naar huis te schrijven, geloof me, maar gelukkig lusten de kindjes ze maar al te graag 🙂

Deze dag was ook extra ‘speciaal’ voor Sia zelf, omdat ze EINDELIJK haar map met al haar tekeningen en kunstwerkjes en zo naar huis mocht meenemen! Daar was ze al maanden op gebrand, en ze had er al zo vaak iets van gezegd tegen ons ook. Alle kindjes waren daar natuurlijk wel wat op uit, maar Sia blijkbaar het meest, volgens de juffen. Die map was echt een soort trofee, en we hebben er thuis nogal in gekeken! Allemaal heel trots natuurlijk 😉

Sia graduation (3)

En zo zat deze dag erop, en meteen ook het eerste schooljaar van Sia in Amerika…

Advertenties

momenten van eind april en mei 2017

Tja… mooie voornemens, ’t is echt niks voor mij. Alweer bijna 2 maanden geen blogpostje, dorie toch. Maar kijk, ik doe weer eventjes m’n best en zet hier wat dingetjes over eind april en mei. Wat fotootjes op een rijtje, wat verhaaltjes hier en daar. En wie weet raak ik toch ooit nog wel eens bij 🙂 Ik ken mezelf: ik neem me voor niet teveel te schrijven, maar aangezien zowel goeie voornemens als korte berichten niet echt mijn stijl zijn, verwachten jullie je best aan een lang bericht. Je bent gewaarschuwd 🙂

De vorige blogpost bevatte foto’s van bijna eind april. Niet dat er in die laatste week nog vanalles speciaal gebeurde, maar een hoogtepunt zal toch wel de ‘take your kids to work’-day geweest zijn. Dat is een soort ‘officiële’ dag hier, en zo ongeveer alle werkgevers doen daaraan mee. De metro en de straten van DC wemelden dus van de kinderen, klein en groot, die allemaal trots mee naar het werk van mama of papa mochten. Kinderen mogen daarvoor zelfs thuisblijven van school, en meestal is de regel dat ze dan in de plaats van een schooldag een verslagje maken van hun dag op het werk van hun ouder.

verenigde smetskes april-mei (1)

Zo een bende kinderen op het werk, dat zorgt wel voor ambiance! Ikzelf had zo een beetje een dagje voor mezelf, maar ik was niet echt voorbereid, en moest ook over de middag toch terug daar zijn, dus echt productief was m’n dagje niet, maar ik heb er toch van genoten. En de kids ook, die waren aan het crossen door de gangen daar in dat gebouw. Al die normaliter hardwerkende mensen zullen zich niet echt goed hebben kunnen concentreren denk ik 🙂 De dag eindigde met een ijsje, en de t-shirts die ze allemaal moesten aandoen, werden heuse trofeeën!

De dag erna had ik een yoga-dagje met een mama van een ander kindje van Sia haar klas. Daar heb ik megaveel deugd van gehad, en het was wel gek om te beseffen dat ik me niet kon herinneren wanneer ik voor het laatst eens meer dan een paar uurtjes helemaal voor mezelf had, zonder andere dingen aan m’n hoofd, zoals tijdens mijn babysit-namiddagjes altijd wel het geval was. Echt pure me-time, ik heb ervan genoten. En het was goed dat ik wat opgeladen was, want Lode vertrok daarna voor een paar dagen naar Las Vegas, waar een boel Belgische vrienden een vrijgezellenweekend deden. Zo een hele tijd alleen met de kids de hele tijd, is best vermoeiend, maar we hebben gelukkig goed onze plan getrokken. Inclusief de intussen compleet ingeburgerde pizza-avond.

verenigde smetskes april-mei (8)

Boodschappen doen gaat ons intussen goed af met de cargo-bike met elektrisch wiel. Sinds we een 2e batterij hebben, zoef ik zonder zorgen door de straten hier, met kids en/of bagage achterop!

verenigde smetskes april-mei (10)

Er werd ook danig veel gefietst. de meisjes zijn echt dol op hun fietsen! Sia heeft sinds februari of maart een nieuwe, grotere fiets, en doet niks liever dan daar zo snel en hard mogelijk mee door de straat fietsen. Wat ze goed doet ook!

verenigde smetskes april-mei (18)

En ze gooit er nog wat truukjes bovenop ook! Ik hoop dat de links naar de filmpjes werken trouwens (op de ‘foto’ klikken, dan kom je op flickr terecht normaliter), anders moet je gewoon op flickr kijken voor de filmpjes.

mei 2017 (31) mei 2017 (4)

Rosanne is intussen eindelijk weg met het loopfietsje, dat heeft lang geduurd. Maar op een gegeven moment was het zo erg dat ik dat loopfietsje op slot moest zetten, want als ik 1 minuutje niet keek, was ze gegarandeerd vertrokken. Intussen is dat precies overgewaaid – hout vasthouden.

verenigde smetskes april-mei (15)

Fietsen blijft alleszins een grote hobby van die twee! Lode heeft Sia ook wat basis verkeersregels geleerd, zoals het stop-bord . Sia is ook supertrots als ze zelf naar school mag fietsen. Kindjes van haar leeftijd kunnen meestal nog niet fietsen hier, al zijn er wel uitzonderingen. Ze oogst dus veel bewondering op haar fietsje 🙂 Ze heeft zelfs de zoon van onze overburen, een jaar ouder als zij, geïnspireerd om eindelijk echt goed te leren fietsen!

verenigde smetskes april-mei (19)verenigde smetskes april-mei (21)

Op deze foto (hieronder) had ze ineens een konijntje gezien in de tuin. Het loopt hier vol met konijntjes, en sinds Pasen, waar ze haar tutjes (tutu’s – spreek uit: toetoe’s) heeft meegegeven met de Paashaas, zijn alle konijnen paashazen. Al zei ze vorige week ineens van niet, dus wie weet is het voorbij 🙂  En ze vindt het meestal nogal leuk om er achteraan te gaan ook. Maar de grappige foto’s daarvan laat ik maar achterwege 😉

verenigde smetskes april-mei (20)

We hadden begin mei ook een hele fijne dag bij de familie van Dominic, een kindje van Sia haar klas. Lode had tijdens verjaardagsfeestjes plezante babbels gehad met de papa en ik had al wel eens leuk gebabbeld met de mama. Lode had de papa geholpen met contacten in de wereldbank. Netwerken is hier alles, en is, veel meer dan een CV, de sleutel om aan een goeie job te geraken. Dus als een soort van bedanking werden we uitgenodigd, en dat werd een hele fijne dag. Sia heeft superfijn gespeeld, wat haar echt deugd doet. We hebben niet superveel play dates, dus als ze eens 1 op 1 tijd heeft met andere kindjes, is dat extra leuk.

verenigde smetskes april-mei (25)verenigde smetskes april-mei (14)

En ook voor ons was het tof. Ikzelf had en heb het er soms wel wat lastig mee dat ik het zo moeilijk vind om echte contacten te hebben hier. Ik heb vaak het gevoel dat ik nog helemaal niet geïntegreerd ben, wat ik wel verwacht had na een jaar. Het is nu ook niet dat ik asociaal ben, dacht ik zo, al zitten we best vaak thuis en doen de kids hier niet ikweetniethoeveel activiteiten. Maar het zit ‘m ook in dingen als mailtjes sturen (bv. voor playdates) en nooit antwoord krijgen, mensen die vriendelijk zijn als je ermee babbelt en waar je dan niks van hoort als het puntje bij paaltje komt, en dat soort dingen. Ik kan nog wel effe doorgaan. Op de duur begin je je echt af te vragen of je iets verkeerd doet, of er iets is met ons, of er dingen zijn die we niet weten of ongeschreven regels die we niet kennen, of zo. Gek hoe onzeker ik daar soms van word. Het deed mij dan ook echt enorm veel deugd om met de mama van Dominic te babbelen, een Colombiaanse die hier al 10 jaar woont en werkt, en die met een Amerikaan getrouwd is, al heeft hij ook wel wat andere roots. Zij herkende alles wat ik zei, ze zei zelfs dat ze nog steeds bijna enkel niet-Amerikanen echt tot hun vrienden rekent, dat het met de ‘echte’ Amerikanen vaak zo oppervlakkig blijft, enz. Natuurlijk kunnen we dat niet veralgemenen, maar het deed op dat moment (ik zat nogal in een dipje eigenlijk…) zoveel deugd om dat te horen, en te horen dat het dan misschien toch niet aan mij/ons lag/ligt. Een mentale opkikker die ik wel kon gebruiken 😉

Lode won ergens in november of december bij een loterij in de wereldbank 3 vioollessen voor de kids. Door omstandigheden duurde het allemaal heel erg lang om dat geregeld te krijgen, en toen het stilaan in orde bleek te raken, ging de lesgeefster, een consultant van de wereldbank, te verhuizen naar Georgië. Van de 3 lessen hebben we er uiteindelijk maar 1 gekregen, maar dat was wel een groot succes. De kids vonden het de max, en waren helemaal geconcentreerd en serieus! En volgens de juf ging het heel goed zo voor een eerste keer.

twee filmpjes:

mei 2017 (9) mei 2017 (7)

Intussen hebben we dus geen juf meer, en liggen de (gehuurde) violen hier stof te vergaren. Lode wilt toch nog een juf proberen te vinden, omdat ze het toch leuk leken te vinden, maar we zien wel of dat lukt. Ondanks dat de les gewonnen was, is het intussen wel een wreed dure les geworden, zo heel eigenlijk! Al toonde Rosanne het maar wat graag nog eens aan mammietje tijdens haar bezoek (filmpje):

mei 2017 (21)

Wordt vervolgd 🙂

Sia was in de muziekwinkel trouwens helemaal ‘into’ drummen. Wie weet wordt dat haar nieuwe roeping 😉

Ook hier wordt moederkesdag zwaar gevierd. Sia was in de klas al een hele tijd aan het voorbereiden, wat maakte dat ze in die periode ineens vanalles en nog wat voor mij wilde doen en maken, en dat ze extra lief wilde zijn. Superschattig en lief eigenlijk! Zo heeft ze alle hartjespareltjes uit een doos gevist om daar een ketting mee te maken, die ze in opperste concentratie aan het maken was, er nauwlettend op toekijkend dat het zilveren hartje in het midden zou zijn.

verenigde smetskes april-mei (30)verenigde smetskes april-mei (26) Ook in de klasjes werd moederkesdag gevierd. Eerst bij Rosanne. Maar een klein ‘probleempje’ is dat Rosanne het altijd wat lastig heeft om wat afstand te nemen van mij. Ze wilt dan zo dicht mogelijk bij mij blijven, en dat gaat dat niet altijd, wat niet naar haar zin is. En dat heeft iedereen dan geweten…

verenigde smetskes april-mei (31) Ze zong wel een beetje mee met de liedjes! (filmpje)

mei 2017 (14)

En ik kreeg een schattig moederdag-kadootje, wat ook nogal grappig werd toen ik las wat Rosanne had geantwoord op de vraag wat haar blij maakt… 🙂 verenigde smetskes april-mei (32)verenigde smetskes april-mei (33)

Past allemaal perfect in het plaatje, want Rosanne heeft een periode gehad van zware papaliefde! Die is natuurlijk niet voorbij intussen, maar het is een heel klein beetje minder hevig geworden precies 😉 Misschien een klein beetje jammer, want zo was ik het eens niet die voor alles en nog wat opgetrommeld werd door ‘kleine grote baas’ Rosanne 🙂

Kort daarna was het moederkesdag bij Sia in de klas. Intussen was ons hoog bezoek, aka mammietje, gearriveerd, wat wij superfijn vonden! En Sia was dubbel zo trots met zowel mama als mammietje in de klas voor moederkesdag! Ze had voor ons allebei een kadootje en mooie kaart geknutseld!

verenigde smetskes april-mei (41)

er werd ook nog een leuk liedje gezongen (filmpje):

mei 2017 (18)

De komst van mammietje, en haar twee weken durende verblijf bij ons, was een echte highlight voor ons allemaal. Sia genoot heel zichtbaar van de aandacht. Die twee hebben een bijzondere band en het was heel mooi om zien dat dat hier nog minstens even intens is. Ook Rosanne genoot ervan natuurlijk, maar die kon op haar geheel eigen manier ook wel weer heel afwijzend doen. Nee, mama! Nee, mammietje, jij niet! En zo van die dingen… Om daarna weer vol plezier en met blinkende oogjes te vragen of mammietje nog eens ‘ollekebolleke’ met haar wou spelen 🙂 Tja, zo kennen we haar zeker 😉 De peuterpuberteit is hier in volle hevigheid aanwezig! Rosanne trekt zich van niks iets aan, als het haar niet zint, of als ze haar zin niet krijgt, of gewoon , out of the blue: keel open! We zullen het geweten hebben!

Maar ik wijk af. Mammietje kwam en daar hebben we enorm van genoten!

We gingen naar Alexandria Old Town, waar we de Torpedo Factory nog eens bezochten, spek naar de bek van mijn supercreatieve mama. Sia was onze gids, met haar schatkaart waarop ze voortdurend keek om de weg te tonen. Ze had alles uitgestippeld: fiets, metro, stappen, enz. Flink! De kids speelden er weer aan het water, we aten een ijsje, zagen visjes en eendjes, en hadden het naar onze zin. En we gingen ook nog eens naar de Great Falls, waar we met m’n broer Daan ook waren geweest. Maar het moeten niet altijd uitstapjes zijn, want thuis was er evenveel plezier. Ollekebolleke is een favoriet geworden, maar poppenkast was en is dat ook, en nog zoveel andere dingen!

Sia was trouwens, net als bij het vorige bezoek van mammie, in de weer om een mooie verwelkoming te verzorgen, wat ze helemaal zelf bedacht had: (filmpje)

mei 2017 (17)

Voor de kids was het echt wel leuk dat ze nu wat meer aandacht kregen. Nu niet dat ze anders zoveel aandacht te kort komen, maar ik moet natuurlijk wel koken, de was doen, opruimen, en alle andere huishoudelijke dingen doen, en dan is er niet bepaald veel tijd voor de kindjes… De aanwezigheid van m’n mama zorgde ook voor wat extra ontspanning voor mij. Zo kon ik al eens wat naaien overdag, of gewoon eens een boekje lezen, enz. Zalig! En wat ook kon, was dat Lode en ik op weekend konden! M’n mama heeft zowaar 4 volle dagen op de 2 kids gepast hier, wat ons de kans gaf om er eens met z’n tweetjes op uit te gaan. Babysit voor een avondje uit is al een kostelijke zaak (onze babysit kostte bv. 17 dollar p/u. Dat telt nogal rap op…), dus een weekendje is lichtelijk onmogelijk voor ons zo zonder familie in de buurt. Dit was dus ideaal voor ons!

We gingen deze keer naar de Niagara Waterfalls (Canadese kant), en dat was werkelijk een fantastische ervaring! We hadden geluk met het weer, want op de laatste dag na, scheen de zon de hele tijd, wat blijkbaar vaker niet dan wel het geval is. We hadden een geweldig uitzicht vanuit ons hotel:

verenigde smetskes april-mei (47) Alleen al daarvoor was het hotel z’n geld waard! We hebben meer dan eens gewoon een paar uur daar zitten kijken, of wat lezen of zo. We lieten ook een keer de gordijnen open om de zonsopkomst te kunnen zien, adembenemend! verenigde smetskes april-mei (50) Elke avond verlichten ze de watervallen ook, wat ook mooi om zien was, en twee keer per week doen ze zelfs vuurwerk. verenigde smetskes april-mei (49)

Het was wel een beetje een contrast tussen de natuurpracht en al het menselijk bouw- en ander geweld, met de megahotels, casino, en al het andere gedoe als je 1 straat verderloopt van de watervallen. Maar de watervallen zelf zijn zo indrukwekkend dat je dat erbij kan nemen 🙂 Door de zon kregen we zelfs 1 keer een volledige regenboog te zien boven de waterval, vlakbij ons. De foto is mooi, maar in het echt was dat echt bijna overweldigend mooi, zeker in combinatie met de watervallen zelf.

verenigde smetskes april-mei (48)

Ik heb nog veeeeeeeeeel meer foto’s en tips en al over Niagara, misschien schrijf ik daar wel eens een aparte post over, voor wie ooit van plan zou zijn de watervallen te bezoeken 😉 Je weet maar nooit he 😉

Nog een filmpje: IMG_0990

In mei kwamen ook een deel cicaden uit. Een bijzonder natuurfenomeen, omdat ze normaal gezien maar om de 13 of 17 jaar te voorschijn komen! Het is een heel ander type dan de ‘gewone’ krekels. (meer info: hier, hier, …). Ze waren onverwacht, want 4 jaar te vroeg. De klimaatverandering is een mogelijke verklaring daarvoor… Het was alleszins echt wel speciaal. Overal, maar echt overal, vonden we de lege hulzen waar de cicaden uit kwamen. En ook veel cicaden zelf natuurlijk! Sia en Rosanne verzamelden een hele pot vol van die omhulsels, en nog steeds blijven we ze regelmatig vinden. Deze cicaden zelf zijn nu wel weer verdwenen. Binnen een paar jaar dus normaal gezien de ‘echte’ uitbraak van de grote massa, dat moet nogal iets geven! Op deze foto zie je twee ‘lege’ hulzen en een echte cicade:

verenigde smetskes april-mei (45)verenigde smetskes april-mei (46)

En hier eentje die echt net uit z’n huls was gekropen:

verenigde smetskes april-mei (5)

Verder bracht mei ons nog vanalles en nog wat, kleinere dingetjes en zo:

Picknick op een bankje wat verderop, iets wat de kids al superlang eens wilden doen. Nu doen we wel best vaker picknick, soms buiten in onze tuin op een dekentje en tijdens uitstapjes en zo. Maar deze bankjes, vlakbij de school van Sia, hadden we nog niet gehad 🙂

verenigde smetskes april-mei (34)

verenigde smetskes april-mei (35)

Rosanne wilde een boke ‘met appelrientjes’, een boke met mandarijntjes erop dus 🙂 En ze vond het heel lekker! Wij vonden dat heel grappig 🙂 Ze heeft het daarna nog 1 keer gevraagd, maar toen hadden we geen mandarijntjes meer helaas.

verenigde smetskes april-mei (23)

Ik was een keer vergeten het water uit bad te laten lopen, en plots hoorde ik veel gelach uit de badkamer… Stonden ze allebei met hun kleren aan in bad. Ik heb ze dan maar even laten doen, het zag er zo leuk uit 🙂

verenigde smetskes april-mei (24)

Lode ging met de kids naar een muziekfestival in het Kennedy Center. Er was ook hiphop en er waren skaters buiten, en blijkbaar vonden de kids dat geweldig! Ze zijn er nog lang van in de ban geweest en Rosanne zingt nog steeds soms in ‘rap’-stijl 🙂 Omdat het geregend had, was het er echter erg glad op het (stenen) buitenplein, en Sia is daar hard gevallen met een ongelooflijk dikke bult op haar hoofd, die er echt mega-erg uitzag. de ehbo-post bracht niet veel soelaas want die man had er niet veel zin in. Gelukkig een andere post wel, en het is allemaal goed genezen.

verenigde smetskes april-mei (3)verenigde smetskes april-mei (9)

Op dit filmpje zie je de bult ook nog een beetje en kan je de invloed van de rap-muziek op Rosanne horen. Maar eerst vooral ook Sia met een zelfbedacht liedje… De kindjes zingen vaak en dat is echt leuk. Sia kan zelfs best mooi zingen, en ze luistert veel naar muziek en zingt dat dan na 🙂

(filmpje)

mei 2017 (38)

In mei legt elke vogel een ei… En helaas loopt dat niet altijd goed af. We vonden in totaal wel een stuk of 4 dode vogeltjes op ons terras, waarschijnlijk van de musjes die nesten hadden gebouwd in onze dakgoten. Een keer leefde er nog eentje, maar helaas konden we het niet helpen. De meisjes waren er het hart van in, maar alle vogeltjes werden met veel zorg begraven. Na ze eerst bestudeerd te hebben… verenigde smetskes april-mei (29)

Ook minstens 1 vogel die we onderweg met de fiets waren tegengekomen op de grond, moest daarna terug gehaald worden om ‘m te begraven. Sia kan daar echt totaal door van streek zijn, omdat ze die vogel dan wilt begraven omdat ze het zo erg vindt en niet wilt dat de dode vogel opgegeten wordt door wasberen of vossen of … Intussen hebben we dus een half vogelkerkhof vanachter in de tuin 🙂

Rosanne was ook helemaal in de ban van haar pony-boekjes, die ze kreeg van opa. Rosanne is dol op paardjes en pony’s en alles wat daarmee te maken heeft. En op alle diertjes, bij uitbreiding. Deze boekjes werden wekenlang als trofee overal mee naartoe genomen, en ze kende ze bijna vanbuiten 🙂

verenigde smetskes april-mei (40)

verenigde smetskes april-mei (4)

Het is hier natuurlijk lang niet altijd rozengeur en maneschijn, maar gelukkig maken we ook wel veel plezier. Hier (fot boven) deden we sandwich, wat de kids natuurlijk heel plezant vinden 🙂 Er wordt ook veel gedanst en gezongen ten huize Smets-Stynen! Zelfs in de regen! Hier allemaal filmpjes:

 mei 2017 (37)

mei 2017 (35) IMG_1025

april 2017 (613) april 2017 (612)

april 2017 (611)

En hier is Rosanne op uitkijk bij de cavia’tjes. Die zitten al eens graag buiten op het gras in hun ‘playpen’, maar Rosanne is bezorgd dat er een grote vogel komt en de cavia’s meeneemt. Dus heeft ze goed de wacht gehouden 🙂

verenigde smetskes april-mei (13)

Zo, ik denk dat ik er nu wel ongeveer door ben 🙂 Ik kan natuurlijk nog lang doorgaan en er zijn nog 100 andere verhaaltjes te vertellen, maar dit zal wel volstaan voor nu 🙂

verenigde smetskes april-mei (22)

Als je graag ziet wat er zoal gemaakt werd op naai-vlak en zo, of als je graag nog wat extra fotootjes ziet, kan je ook altijd eens gaan piepen op m’n andere blog! En wil je deze blog graag altijd volgen, kan je je emailadres ingeven (bovenaan rechts, bij ‘volg via email’) en dan krijg je een nieuwe post via email!

Tot de volgende keer!

1 jaar Amerika…

Vandaag is het zover: wij zijn nu 1 jaar hier. Ik keek even terug en zag deze post over ons vertrek: https://deverenigdesmetskes.wordpress.com/2016/05/09/vertrokken/. Gek om daarnaar terug te kijken. Wat is er veel gebeurd dat afgelopen jaar, en tegelijk ook helemaal niet precies, het lijkt alsof het gisteren was. Een bewogen jaar was het ook wel, zoveel is zeker…

Ik werk een beetje aan een blogpost over onze ervaringen en gevoelens bij dat jaar, maar heb dat natuurlijk nog lang niet af. En ik heb nog wat naaiprojectjes op stapel staan die ik niet kan laten liggen. Een dag heeft maar 24 uur, dus ja, het zal nog wat geduld vragen 😉

Intussen kunnen jullie wel nog de laatste twee posts lezen van de reeks #happythings:

Dat liep tot Pasen, en ik had me zo halvelings een beetje voorgenomen om dat hier voort te zetten, maar jullie hebben intussen ook al wel door dat goeie voornemens zo niet helemaal m’n ding zijn… Maar ik doe m’n best en zet bij deze even een paar leuke dingen van de week erna (week 17-23 april) in de kijker. Ik doe wel niet meer zo m’n best voor mooie foto’s, dat kostte me net teveel moeite om echt vol te houden 😉

april 2017 (605)

Sia nam deze foto zelf, van haar klasje. Haar leerlingen zaten flink op een rijtje, en zij was Ms. Lela, net zoals haar eigen juf, op wie ze stiekem wel een beetje gek is. Rosanne mocht ook even meedoen, maar volgde de orders niet goed genoeg, dus dat duurde niet lang 🙂 Rosanne kwam dan maar op mijn schoot zitten om 1 van haar favoriete ponyboekjes te lezen. Allemaal boekjes in het Engels over paarden en pony’s, die ze van haar opa toegestuurd krijgt en als ware schatten de hele dag meezeult. Ze gaat er soms zelfs mee slapen! Sia trok deze foto trouwens ook, en ik vind ‘m daarom extra mooi 🙂

april 2017 (611)

Even een klein sfeerbeeld van ons huisje op een doordeweekse dag, met panorama-foto. Kinderen kunnen snel heel veel rommel maken, dus stel je maar eens voor hoe dat hier elke dag is, met kinderen die meer dan de helft van de dag thuis zijn…

april 2017 (613)

Rosanne bezocht hier voor het eerst een tandarts, omdat een van haar voortandjes grijs uitsloeg nadat ze op een kleine twee weken 2 keer zwaar op haar mond gevallen was, met veel tranen en bloed tot gevolg. En dus dat grijze tandje. Het zal waarschijnlijk zonder al te veel erg aflopen, al blijft het afwachten of het grijs terug helemaal wegtrekt. De tandarts was een trut, maar Rosanne was wel keiflink en de mama dus heel trots!

april 2017 (623)

Rosanne heeft echt haar routine’s, zeker zo ’s ochtends als ze naar school gaat. Eerst wordt Sia afgezet en dan zij. Zij duwt op het belletje, we lopen naar de kapstokjes, jasje uit, dan naar de wc, handjes wassen, dan moet er op dit paardje gezeten worden (ah ja, dat is Spirit!), dan eraf en dan moeten we allebei Spirit nog even aaien. Daarna ook de mama van Spirit (niet op de foto, maar een soortgelijk paard) aaien, en dan kunnen we eindelijk de klas binnen. Altijd als laatste, we zullen het nooit leren…

april 2017 (621)

Ze neemt ook altijd vanalles mee, zoals hier dat molentje. Ze moest en zou ook dat vestje aandoen, dat eigenlijk van Sia is, maar er was geen beginnen aan om dat uit haar hoofd te praten. Het is ook elke week ‘Show & Tell’, waarbij de kindjes elk iets mogen meenemen om te tonen aan de klas en er iets over te vertellen. Bij Rosanne is dat altijd een of ander paardje, meestal van playmobil. Soms een hele zak vol, dat kan ook. En blijkbaar doet ze dan soms in de klas ook haar paardjes-imitatie, dat moet ik nog steeds eens op film zien vast te leggen, want het is legendarisch 🙂

april 2017 (630)

Onze babysit is intussen een vaste waarde geworden op woensdagmiddagen, en de kids zijn allebei dol op haar. Ze heet Anastasia. Ze heeft haar handen vol, want ze maken het haar niet makkelijk, maar ze doet dat duidelijk goed, want ze kunnen niet wachten tot ze terug komt, en tellen elke week weer af naar haar komst 🙂 En het helpt enorm voor hun Engels, vooral Rosanne haar Engels is er enorm op vooruit gegaan! Anastasia heeft een fototoestel met een portret-functie, en heeft daar al een paar keer keischone foto’s mee genomen, zoals deze van Sia. Ook mooi meegenomen 🙂

april 2017 (635)

Onze twee cavia’tjes op de schoot 😉 Die twee hebben het ook niet altijd voor de markt met hun twee mama’s, al valt het ook nog wel mee en gaat het ook steeds beter. Gelukkig hebben ze intussen door dat het bij mij wat rustiger is door de band, en dat vind ik zelf ook wel eens leuk 😉

Nu ga ik jullie eventjes jaloers maken, want donderdag ging ik naar deze lezing in de wereldbank:

april 2017 (646)

Jaja, jullie lezen dat goed. Matt Damon ging daar eens komen babbelen. Ik moet u niet vertellen dat er veel volk opdaagde zeker? 😉

april 2017 (640)

Het was natuurlijk wel leuk en spannend om zo een ster in het echt te zien, op minder dan 10 meter (ik had wel wat geluk met m’n plekje). Maar het was ook nog eens interessant en inspirerend om hem bezig te horen over het werk dat hij doet in ontwikkelingslanden. Soms een beetje te technisch voor mij, zeker in dat snelle Engels, maar toch. Het was de moeite, op alle vlakken 😉

Vrijdag kwamen de kindjes van Jessica, een mama met wie ik bevriend ben geraakt, hier spelen met hun au pair. Jessica werkt sinds een paar weken daarvoor terug. Ze had met haar gezin tot de voorbije zomer 4 jaar in Berlijn gewoond, en dat Europese stukje zorgt wel vaker voor ‘meer’ klik dan bij Amerikanen. (maar daarover later nog wel eens meer). Sia komt ook heel goed overeen met haar dochtertjes, en Lars, haar zoontje, zit bij Rosanne in de klas. Zo had ik haar ook leren kennen trouwens. Het is echt heerlijk om de kindjes zo te zien spelen de hele tijd. Vooral voor Sia vind ik dat echt goed, omdat het op school helaas nog altijd niet echt loopt zoals we dat zouden willen, ook al is het niet meer even erg als in het begin. Een leuke playdate compenseert dan ook hopelijk een beetje voor het gemis aan andere vriendjes voor haar… Het leukste was eigenlijk op het einde, dat de meisjes ook een vlekje op hun hand tekenden, zoals de moedervlek van Sia. Ze waren er zelfs over aan het wrijven zodat hun stift-vlekje ook ‘magical’ zou zijn, zoals dat van Sia. Zo mooi…

april 2017 (698)april 2017 (704)

Zaterdag was het hier March For Science hier in DC. Het was slecht weer, Lode zat in Philadelphia voor een congres, en ik had een redelijke kakdag door wat gedoe met onze buren over onze vogelvoederbakjes, Maar we trokken er toch maar op uit. Het was, waarschijnlijk deels door het weer en deels door het andere moment, niet zo indrukwekkend als de March For Women, waar we in januari bij waren. We waren ook aan de late kant, er was een pak minder volk, en de sfeer was minder energetisch. Maar we waren blij dat we erbij waren 😉 Sia had zelf een bordje gemaakt waarop ze schreef ‘I am Science’, waarmee ze trots rondliep 😉

april 2017 (709)april 2017 (726)

april 2017 (715)

april 2017 (743)april 2017 (735)april 2017 (748)april 2017 (963)

Diezelfde dag kregen we bezoek van mijn nicht Anneke. Dat was echt suuuuuperleuk! Het was zo fijn om een beetje bij te babbelen!! Ook de kindjes vonden dat superleuk, zoals altijd wanneer er mensen ‘uit ons land’ komen 😉

april 2017 (751)

De meisjes schattig aan het spelen samen:

april 2017 (750)

En kleine meisjes worden groot, want nadat in december de eerste tand uitviel, is er nu een eerste ‘grote’ tand te zien! Sia apetrots!!!

april 2017 (757)

We sloten de week, met toch best veel slecht weer, af in schoonheid. Voor mijn naaiblog moest ik nog twee kleedjes zien te fotograferen, dus gingen we naar een veldje wat verderop, waar we ook gingen sleeën toen het gesneeuwd had half maart. Daar stond het vol met prachtige boterbloempjes, en Sia kon daar niet genoeg van krijgen. Het leverde enkele mooie plaatjes op, en ook een paar gewone leuke van ons drietjes…

DSC_0328DSC_0394DSC_0370DSC_0373DSC_0381DSC_0386

Ziezo 😉

Hopelijk gauw nog eens wat meer!

XXX

#happythings week 4

Hallo allemaal 😉

zoals gezegd was hier de volgende post in de ‘happy things’ reeks op mijn andere blog! Die gaat over de week die al voorbij is natuurlijk, ik ben een beetje aan de late kant, zoals altijd 😉 Lezen kan je door hier te klikken: week 4

Hieronder nog een paar extra fotootjes van diezelfde week ook. Ik heb er ook een deel op flickr gezet van die week en ik ga proberen een van de volgende dagen nog eens een heleboel foto’s op flickr te zetten. Dan geef ik wel weer even een gilletje hier 😉

Groetjes en tot de volgende keer!

Barbara

IMG_5662

DSC_1005DSC_1000

IMG_5718

DSC_1024 DSC_1029

DSC_1046 DSC_1048
DSC_1032 DSC_1034
IMG_5722
IMG_5735 IMG_5740
IMG_5743

happy things ;-)

Hallo allemaal,

fijn dat jullie hier komen mee lezen! Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog geblogd heb op deze blog. Ik heb altijd wel vanalles in mijn hoofd om hier te komen schrijven, maar het komt er niet van het te komen neerpennen… Maar ik doe m’n best om daar wat verandering in te brengen, meer kan ik niet beloven 😉

Sommigen onder jullie weten misschien dat ik er nog een andere blog op nahoud, eentje waarin ik vooral schrijf over mijn naaisels en creatieve ‘avonturen’. Daar heb ik de voorbije drie weken wel telkens een rubriekje gepubliceerd onder de naam ‘Happy things’, een rubriek door een andere blogster in het leven geroepen om de mooie momenten van alledag te proberen te fotograferen en er dan wat over te schrijven. Ik deel hier graag even met jullie de links naar de afgelopen drie weken (gewoon erop klikken):

Later deze week zal ik er een vierde deeltje bij plakken, en zal ik de link hier ook even komen plakken 😉 Wie interesse heeft in naaisels en dat soort dingen, kan me ook altijd volgen op die blog, maar als dat je niet interesseert, vermoed ik dat het je niet zo zal aanspreken 😉 Alleen voor de familie misschien, voor de fotootjes van de kindjes of zo 😉
 .
Hopelijk gaat alles goed daar in het verre België! Wij vinden het altijd fijn om wat nieuws te krijgen van jullie ook! Bedankt voor de mailtjes die ik als antwoord kreeg op mijn bericht over de blogverhuis!
 .
Tot gauw!
 .
Liefs,
 .
Barbara en co

onze week in beelden

We zijn nu een weekje terug in de VS. Ons bezoek aan het thuisfront in België zit erop. Wat zijn die respectievelijk 5 (voor mezelf en de kids) en 2 (voor Lode) weken gevlogen! We hadden toch een beetje onderschat hoe druk het zou zijn. Ik dacht op voorhand dat ik nog redelijk wat gaatjes in de kalender had, maar eenmaal daar bleken die gaatjes toch meer dan snel volgepland te raken. Maar dat betekende ook dat we heel veel mensen hebben kunnen terugzien, zij het misschien niet iedereen, of niet iedereen evenveel als we zouden gewild hebben. We hebben echt genoten van die vele sociale en familiale contacten, iets dat we meenemen in ons hart en waar we hier nog met heel veel plezier aan kunnen terugdenken. Dankjewel allemaal om zulke lieve, fijne, warme, toffe mensen te zijn, die ons blijven steunen, volgen, en in het hart dragen! Wat een mooie manier om een nieuw jaar, ons eerste geheel Amerikaanse, mee te starten…

januari 2017 (182)

Zondag 8 januari vlogen we dus terug! Om iets voor 10u stonden we klaar op de luchthaven en namen we afscheid van onze familie. Best emotioneel toch wel…

Het was een ellenlange rij om in te checken bij United Airlines, voor mij zelfs ongezien lang, en wij waren redelijk laatst, zo bleek. In de rij kregen we allevier (ja, ook de kids!)al allerlei ‘security questions’, maar dat was gelukkig niet echt een probleem. Daarna kon ik met de kindjes weg, zodat die niet mee moesten aanschuiven. Het duurde bijna een uur eer Lode ons ingecheckt kreeg en nog geen uur later (om 11.55u) zou onze vlucht al vertrekken. We hebben ons dan wel niet echt gehaast, omdat het niet onze schuld was dat de rij zo lang was, maar echt relax was het wel niet helemaal. Gelukkig ging alles eigenlijk wel vlot. Al werden bij de bagagecontrole mijn handen en voeten wel gecontroleerd op explosieven, omdat ik om de een of andere reden een alarmpje bleef geven bij de metaaldetectie… Ook eens iets anders 🙂  Lees verder

what is there to say…

Deze ochtend was geen ochtend zoals alle andere. Gisteren op de dag dat we hier precies een half jaar waren, gebeurde datgene dat we allemaal amper voor mogelijk hielden. Maar het is nu wel gebeurd. Het is geen nare droom, het is werkelijkheid. Zowel Lode als ik zaten gisteren de hele avond en nacht aan de tv gekluisterd, met open mond de ontwikkelingen volgend. Die er steeds slechter uitzagen.

IMG_3175

IMG_3176

IMG_3177

IMG_3178

IMG_3179

IMG_3180

Lees verder

halloween!

Amerika LOVES Halloween!!! Zoveel is wel zeker! Dat is hier echt één grote gekte, geen ontsnappen mogelijk! Overal zie je al wekenlang pompoenen, doodskoppen, alle mogelijke decoratie, enz. Sia was helemaal in de ban van Halloween, en doorheen de afgelopen weken ging haar enthousiasme serieus in crescendo! Het begon al toen ze met Lex en Anne-Leen naar de winkel was geweest, begin oktober, en ze van hen een ‘pumpkin carving set’ had gekregen, waar ze steeds vaker van vroeg ‘wanneer we dat nu eindelijk eens gingen doen’ 🙂 Steeds vaker zagen we daarna her en der decoratie opduiken in de tuinen. En de kids maar wijzen! Zelfs een ochtend een ware crisis omdat ik niet eerst nog eens de hele straat in de tegenovergestelde richting wilde uitrijden zodat we naar ‘de spinnenwebben’ konden gaan kijken! En dat ze er hier iets van kunnen, is een waar understatement! De meeste huizen houden het eerder bescheiden, met pompoenen, wat van die spinnenwebben, wat doodskoppen, wat lichtjes, grafzerken, spinnen, … of een combinatie van die kleinere dingen of zo. Maar er zijn er ook die er, net zoals ons bij kerstmis, een waar spektakel van maken! Ik heb van een paar wat foto’s genomen, maar de allerbeste die ik zag, hebben we niet op foto. Maar geloof me maar: ’t was de moeite 🙂 En ’s avonds nog meer, als ook de verlichting in het spel kwam!

Hier een paar voorbeeldjes die ik eens in de rapte trok onderweg naar de preschool van Rosanne:

halloween verenigde smetskes (38)

halloween verenigde smetskes (39)

halloween verenigde smetskes (40)

Maar het zijn er allemaal nogal bescheiden, dus ik zal volgens jaar wat beter m’n best doen voor wat spannendere foto’s 😉 Lees verder

september – deel 1

Zoals jullie wel merken ben ik hier serieus aan het slabakken met het bijhouden van de blog. Dus bij deze een kleine poging om wat bij te benen, met een overzichtje van onze maand september.

Op 1 september waren de scholen hier net enkele dagen gestart, en zo ook de preschool van zowel Sia als Rosanne. Ze deden een soort ‘school picknick’ voor alle kindjes en ouders van de drie locaties, toevallig vlakbij ons, aan de school waar Sia vanaf volgend jaar heen zal gaan. Sia is er helemaal zelf naartoe gefietst, want intussen kan ze fietsen als een pro! Iets waar ze o zo trots op is trouwens!

augustus 2016 (641)

Er stond een reusachtige glijbaan-springkasteel, waar de kids natuurlijk meteen door aangetrokken werden. Sia vond het geweldig!

september 2016 (11)

Rosanne wilde dan natuurlijk ook meteen, maar was eigenlijk misschien wel net iets te klein om erop te klimmen. Maar haar lieve grote zus was apetrots dat ze haar klein zusje kon helpen, en dat was zo schattig om zien! Lees verder

Gary, ons nieuwe huisdier

Jaja, we hebben er eentje. Of ’t is te zeggen, ‘sort of’. Niet helemaal eigenlijk. Maar wel een ‘specialleke’. We hadden al eens het vermoeden dat hij misschien eens op bezoek was geweest, maar net te laat was voor the party. Wat een geluk dat wij gedacht hadden aan extra gasten die in feite niet echt helemaal uitgenodigd waren, en dus wat chips hadden overgelaten.  Gary heeft dan dat doosje chips maar zelf opengedaan en er de resterende chipjes zelf vakkundig uit gekregen en verorberd. Onions and cheese, zijn favoriet, zoveel was duidelijk. Jammer genoeg heeft hij daarbij onze geliefde rode stenen bloem willen gebruiken om eens rond te zwieren op ons terras, en dat is niet zo goed geëindigd voor de bloem. Maar hij maakt dat intussen goed door de vele bezoekjes waarbij hij ons zo lief aankijkt.

Onze eerste èchte ontmoeting dateert van begin september, toen we in het aangename gezelschap van onze Belgische vrienden Koen en Cécile aan het tafelen waren op ons terras. Gary had toen nog geen naam, maar had wel nog een broertje/zusje/baby bij, die we echter sindsdien niet meer gezien hebben. We denken dat Gary de lekkere broodkorstjes voor zichzelf wil houden. Zijn niet alle mannen een beetje zo? Enfin, we weten eigenlijk niet zeker dat Gary een man is, maar laten we daar dan maar van uitgaan.

Onze eerste ontmoeting dus. Ik dacht eerst dat ik een eekhoorn had gezien in de boom naast ons terras. Maar plots keken twee paar oogjes ons vieren aan, aangetrokken door de geur van het lekkere eten. Gary & company hadden daar ook wel zin in. We waren helemaal van ons stuk gebracht door onze twee extra gasten, maar jammer genoeg gold hetzelfde voor de company van Gary, die besloot naar hogere regionen te trekken en die we sindsdien niet meer terugzagen. Ik denk dat die ons niet zo tof vond. Maar Gary is dus wèl gebleven. Hij kreeg lekkere korstjes, nam ze zelfs uit de handen van Cécile aan, al hangend aan de boom met zijn scherpe nageltjes. Wat een acrobaat! Onze avond was meteen méér dan geslaagd, en de conclusie was: als wij niet naar Planckendael kunnen, komt Planckendael wel naar ons. Nah. 🙂 Lees verder