#happythings week 4

Hallo allemaal ūüėČ

zoals gezegd was hier de volgende post in de ‘happy things’ reeks op mijn andere blog! Die gaat over de week die al voorbij is natuurlijk, ik ben een beetje aan de late kant, zoals altijd ūüėČ Lezen kan je door hier te klikken: week 4

Hieronder nog een paar extra fotootjes van diezelfde week ook. Ik heb er ook een deel op flickr gezet van die week en ik ga proberen een van de volgende dagen nog eens een heleboel foto’s op flickr te zetten. Dan geef ik wel weer even een gilletje hier ūüėČ

Groetjes en tot de volgende keer!

Barbara

IMG_5662

DSC_1005DSC_1000

IMG_5718

DSC_1024 DSC_1029

DSC_1046 DSC_1048
DSC_1032 DSC_1034
IMG_5722
IMG_5735 IMG_5740
IMG_5743

happy things ;-)

Hallo allemaal,

fijn dat jullie hier komen mee lezen! Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog geblogd heb op deze blog. Ik heb altijd wel vanalles in mijn hoofd om hier te komen schrijven, maar het komt er niet van het te komen neerpennen… Maar ik doe m’n best om daar wat verandering in te brengen, meer kan ik niet beloven ūüėČ

Sommigen onder jullie weten misschien dat ik er nog een andere blog op nahoud, eentje waarin ik vooral schrijf over mijn naaisels en creatieve ‘avonturen’. Daar heb ik de voorbije drie weken wel telkens een rubriekje gepubliceerd onder de naam ‘Happy things’, een rubriek door een andere blogster in het leven geroepen om de mooie momenten van alledag te proberen te fotograferen en er dan wat over te schrijven. Ik deel hier graag even met jullie de links naar de afgelopen drie weken (gewoon erop klikken):

Later deze week zal ik er een vierde deeltje bij plakken, en zal ik de link hier ook even komen plakken ūüėČ Wie interesse heeft in naaisels en dat soort dingen, kan me ook altijd volgen op die blog, maar als dat je niet interesseert, vermoed ik dat het je niet zo zal¬†aanspreken ūüėČ Alleen voor de familie misschien, voor de fotootjes van de kindjes of zo ūüėČ
 .
Hopelijk gaat alles goed daar in het verre Belgi√ę! Wij vinden het altijd fijn om wat nieuws te krijgen van jullie ook! Bedankt voor de mailtjes die ik als antwoord kreeg op mijn bericht over de blogverhuis!
 .
Tot gauw!
 .
Liefs,
 .
Barbara en co

onze week in beelden

We zijn nu een weekje terug in de VS. Ons bezoek aan het thuisfront in Belgi√ę zit erop. Wat zijn die respectievelijk 5 (voor mezelf en de kids) en 2 (voor Lode) weken gevlogen! We hadden toch een beetje onderschat hoe druk het zou zijn. Ik dacht op voorhand dat ik nog redelijk wat gaatjes in de kalender had, maar eenmaal daar bleken die gaatjes toch meer dan snel volgepland te raken. Maar dat betekende ook dat we heel veel mensen hebben kunnen terugzien, zij het misschien niet iedereen, of niet iedereen evenveel als we zouden gewild hebben. We hebben echt genoten van die vele sociale en familiale contacten, iets dat we meenemen in ons hart en waar we hier nog met heel veel plezier aan kunnen terugdenken. Dankjewel allemaal om zulke lieve, fijne, warme, toffe mensen te zijn, die ons blijven steunen, volgen, en in het hart dragen! Wat een mooie manier om een nieuw jaar, ons eerste geheel Amerikaanse, mee te starten…

januari 2017 (182)

Zondag 8 januari vlogen we dus terug! Om iets voor 10u stonden we klaar op de luchthaven en namen we afscheid van onze familie. Best emotioneel toch wel…

Het was een ellenlange rij om in te checken bij United Airlines, voor mij zelfs ongezien lang, en wij waren redelijk laatst, zo bleek. In de rij kregen we allevier (ja, ook de kids!)al allerlei ‘security questions’, maar dat was gelukkig¬†niet echt een probleem. Daarna kon ik met de kindjes weg, zodat die niet mee moesten aanschuiven. Het duurde bijna een uur eer Lode ons ingecheckt kreeg en nog geen uur later (om 11.55u) zou onze vlucht al vertrekken. We hebben ons dan wel niet echt gehaast, omdat het niet onze schuld was dat de rij zo lang was, maar echt relax was het wel niet helemaal. Gelukkig ging alles eigenlijk wel vlot. Al werden bij de bagagecontrole mijn handen en voeten wel gecontroleerd op explosieven, omdat ik om de een of andere reden een alarmpje bleef geven bij de metaaldetectie… Ook eens iets anders ūüôā¬† Lees verder

what is there to say…

Deze ochtend was geen ochtend zoals alle andere. Gisteren op de dag dat we hier precies een half jaar waren, gebeurde datgene dat we allemaal amper voor mogelijk hielden. Maar het is nu wel gebeurd. Het is geen nare droom, het is werkelijkheid. Zowel Lode als ik zaten gisteren de hele avond en nacht aan de tv gekluisterd, met open mond de ontwikkelingen volgend. Die er steeds slechter uitzagen.

IMG_3175

IMG_3176

IMG_3177

IMG_3178

IMG_3179

IMG_3180

Lees verder

halloween!

Amerika LOVES Halloween!!! Zoveel is wel zeker! Dat is hier echt √©√©n grote gekte, geen ontsnappen mogelijk! Overal zie je al wekenlang pompoenen, doodskoppen, alle mogelijke decoratie, enz. Sia was helemaal in de ban van Halloween, en doorheen de afgelopen weken ging haar enthousiasme¬†serieus in crescendo! Het begon al toen ze met Lex en Anne-Leen naar de winkel was geweest, begin oktober, en ze van hen een ‘pumpkin carving set’ had gekregen, waar ze steeds vaker van vroeg ‘wanneer we dat nu eindelijk eens gingen doen’ ūüôā Steeds vaker zagen we daarna her en der decoratie opduiken in de tuinen. En de kids maar wijzen! Zelfs een ochtend een ware crisis omdat ik niet eerst nog eens de hele straat in de tegenovergestelde richting wilde uitrijden zodat we naar ‘de spinnenwebben’ konden gaan kijken! En dat ze er hier iets van kunnen, is een waar understatement! De meeste huizen houden het eerder bescheiden, met pompoenen, wat van die spinnenwebben, wat doodskoppen, wat lichtjes, grafzerken, spinnen, … of een combinatie van die kleinere dingen of zo. Maar er zijn er ook die er, net zoals ons bij kerstmis, een waar spektakel van maken! Ik heb van een paar wat foto’s genomen, maar de allerbeste die ik zag, hebben we niet op foto. Maar geloof me maar: ’t was de moeite ūüôā En ’s avonds nog meer, als ook de verlichting in het spel kwam!

Hier een paar voorbeeldjes die ik eens in de rapte trok onderweg naar de preschool van Rosanne:

halloween verenigde smetskes (38)

halloween verenigde smetskes (39)

halloween verenigde smetskes (40)

Maar het zijn er allemaal nogal bescheiden, dus ik zal volgens jaar wat beter m’n best doen voor wat spannendere foto’s ūüėČ Lees verder

september – deel 1

Zoals jullie wel merken ben ik hier serieus aan het slabakken met het bijhouden van de blog. Dus bij deze een kleine poging om wat bij te benen, met een overzichtje van onze maand september.

Op 1 september waren de scholen hier net enkele dagen gestart, en zo ook de preschool van zowel Sia als Rosanne. Ze deden een soort ‘school picknick’ voor alle kindjes en ouders van de drie locaties, toevallig vlakbij ons, aan de school waar Sia vanaf volgend jaar heen zal gaan. Sia is er helemaal zelf naartoe gefietst, want intussen kan ze fietsen als een pro! Iets waar ze o zo trots op is trouwens!

augustus 2016 (641)

Er stond een reusachtige glijbaan-springkasteel, waar de kids natuurlijk meteen door aangetrokken werden. Sia vond het geweldig!

september 2016 (11)

Rosanne wilde dan natuurlijk ook meteen, maar was eigenlijk misschien wel net iets te klein om erop te klimmen. Maar haar lieve grote zus was apetrots dat ze haar klein zusje kon helpen, en dat was zo schattig om zien! Lees verder

Gary, ons nieuwe huisdier

Jaja, we hebben er eentje. Of ’t is te zeggen, ‘sort of’. Niet helemaal eigenlijk. Maar wel een ‘specialleke’. We¬†hadden¬†al eens het vermoeden dat hij misschien eens op bezoek was geweest, maar net te laat was voor the party. Wat een geluk dat wij gedacht hadden aan extra gasten die in feite niet echt helemaal uitgenodigd waren, en dus wat chips hadden overgelaten.¬†¬†Gary heeft dan¬†dat¬†doosje chips maar zelf opengedaan en er de resterende chipjes zelf vakkundig uit gekregen en verorberd. Onions and cheese, zijn favoriet, zoveel was duidelijk. Jammer genoeg heeft hij daarbij onze geliefde rode stenen bloem willen gebruiken om eens rond te zwieren op ons terras, en dat is niet zo goed ge√ęindigd voor de bloem. Maar hij maakt dat intussen goed door de vele bezoekjes waarbij hij ons zo lief aankijkt.

Onze eerste èchte ontmoeting dateert van begin september, toen we in het aangename gezelschap van onze Belgische vrienden Koen en Cécile aan het tafelen waren op ons terras. Gary had toen nog geen naam, maar had wel nog een broertje/zusje/baby bij, die we echter sindsdien niet meer gezien hebben. We denken dat Gary de lekkere broodkorstjes voor zichzelf wil houden. Zijn niet alle mannen een beetje zo? Enfin, we weten eigenlijk niet zeker dat Gary een man is, maar laten we daar dan maar van uitgaan.

Onze eerste ontmoeting dus. Ik dacht eerst dat ik een eekhoorn had gezien in de boom naast ons terras. Maar plots keken twee paar oogjes ons vieren aan, aangetrokken door de geur van het lekkere eten. Gary & company hadden daar ook wel zin in. We waren helemaal van ons stuk gebracht door onze twee extra gasten, maar jammer genoeg gold hetzelfde voor de company van Gary, die besloot naar hogere regionen te trekken en die we sindsdien niet meer terugzagen. Ik denk dat die ons niet zo tof vond. Maar Gary is dus w√®l gebleven. Hij kreeg lekkere korstjes, nam ze zelfs uit de handen van C√©cile aan, al hangend aan de boom met zijn scherpe nageltjes. Wat een acrobaat! Onze avond was meteen m√©√©r dan geslaagd, en de conclusie was: als wij niet naar Planckendael kunnen, komt Planckendael wel naar ons. Nah. ūüôā Lees verder

Sia

Deze keer een berichtje over Sia, het schoolgaan, hoe ze daarmee omgaat, de ups en downs waarmee het verloopt, en hoe wij daar proberen mee om te gaan..¬†Het zijn niet veel foto’s deze keer en wel veel¬†tekst, dus jullie zijn gewaarschuwd ūüėČ

Sia is gestart op 25 juli. We noemen het haar ‘klasje’, maar in feite was dit een ‘summer camp’, een soort zomerkampje dus, dat doorging op dezelfde locatie als waar ze ook naar de preschool zou gaan. Het summer camp draait elke twee weken rond een welbepaald thema. Zo startte Sia in de helft van het thema ‘scails, tales and feathers’, waarbij er vooral rond dieren, geluiden, verschillen en gelijkenissen tussen dieren, enz. werd gewerkt.¬†Daarna was het twee weken¬†‘symphony¬†of the five senses’, dat over de zintuigen ging, ¬†en de laatste¬† week¬†was het thema ‘Olympics‘, over sport dus. Tijdens die periode wordt er dus a.h.v. boekjes, knutselen, liedjes, spelletjes, … rond het thema gewerkt, wat eigenlijk heel leuk was. Daarnaast waren er ook vaste terugkerende activiteiten: wekelijks is het twee keer waterspelletjes, 1 keer beweging en 1 keer muziek.¬†Summer camp eindigde op 19 augustus, waarna er een weekje vakantie was.

Hier enkele dingetjes die ze de eerste week gemaakt heeft, toen het dus ging over dieren:

IMG_1760

september 2016 (182)

Ze was echt zo trots als een gieter telkens! Bij die muis heeft ze haarfijn aan mij en Rosanne uitgelegd hoe ze dat gemaakt had, omdat Rosanne er ook zo eentje wilde. En meestal wilt ze zeker weten of papa op tijd thuis gaat komen zodat ze het nog kan tonen, en anders moeten we bellen via facetime zodat ze het via de telefoon kan laten zien! Lees verder

Consumerica

Kijk allemaal even naar de onderstaande grafiek: die geeft weer hoeveel huishoudens uitgeven aan voedsel, kleren, energie, allerhande diensten, enz, enz. En jawel hoor, de VS steken er weer met kop en schouders boven uit (ook per capita en relatief tav het BBP zit de VS steevast in de kopgroep): de Amerikaanders slagen erin om op één jaar tijd 11 500 miljard USD op te souperen. Dat is ruwweg 30 keer de waarde van de gehele Belgische economie.

https://data.oecd.org/chart/4CiW

Na iets meer dan drie maanden te hebben doorgebracht in “The Land of Opportunity” begin ik stillaan te begrijpen waarom. Alles is er hier op gericht om geld te laten rollen. Zoals bekend hebben Amerikanen gemiddeld gezien niet √©√©n maar drie kredietkaarten. En een kredietkaart mag je hier letterlijk nemen: terwijl het saldo van onze Belgische kredietkaarten maandelijks van de zichtrekening wordt afgehaald, mag de schuld op een Amerikaanse kredietkaart rustig blijven staan, maand na maand. En dat kan serieus oplopen, te weten dat ze hier niet moeilijk doen over de ‘spending limit’. Zo ik¬†kon die¬†verhogen tot 50,000 $/maand, de sky is de limit, maar heb toch¬†braafjes voor 10,000$ gekozen.

Daar houdt het uiteraard niet op. Het gaat niet alleen over¬†het aantal kredietkaarten, maar ook over het gebruik ervan. Ze hebben er hier voor gezorgd dat het zo min mogelijk moeite kost om geld uit te geven: vergeet codes intikken, enkel ‘swipen’ is voldoende, vergeet uw pc-banking toestel bij een online aankoop, enkel het ingeven van uw kredietkaartnummer (en CVC code) volstaat. Of nog makkelijker: verschillende apps – o.a. Uber,¬†UberEats, Apple Pay, Starbucks, Amazon One Click Buy¬†-zorgen ervoor dat je, letterlijk, met √©√©n druk op de knop uw aankoop kan doen. Heel verleidelijk, en wij doen gewillig (en een beetje onbezonnen) mee, gesteund door de interestvrije ‘settling-in loan’ van m’n werkgever.

Al dat gemak heeft natuurlijk z’n keerzijde: kredietkaartfraude. En dat hebben wij al aan de levende lijve moge ondervinden. E√©n of ander malafide sujet is erin geslaagd om mijn kaartgegevens te bemachtigen – ik vermoed via de Metro betaalterminal – en heeft zichzelf eens goed in de watten gelegd in Oklahoma City, voor ongeveer 4000 euro aankopen bij TJ Maxx, Marc’O Polo en Nike. En wij zijn geen alleenstaand geval: blijkbaar¬†is de VS verantwoordelijk voor 47 percent van ’s werelds kredietfraude, terwijl het maar 23 percent van het volume vertegenwoordigt (voor degenen die er meer over willen weten, klik hier).

Om af te sluiten, nog twee consumptie-categorie√ęn waar de Amerikanen in ‘uitblinken’: energie-verbruik en dienstverlening. Wat dat laatste betreft is letterlijk alles¬†mogelijk.¬†Tuinmannen zijn dagelijkse kost, nanny’s eveneens en ook¬†allerhande¬†kuisploegen staan klaar om uw huis een beurt te geven.¬†Maar daar eindigt het¬†niet.¬†De app Taskrabbit¬†laat zelfs toe dat je iemand kan inhuren om in de wachtrij te gaan staan voor u … God Bless America…

Wat energieverbruik betreft,¬†weten we allemaal hoe goedkoop de naft hier is, gemiddeld een halve euro per liter. Als gevolg¬†wordt er¬†dus duchtig met de auto gereden. Maar het energieverbruik om de gebouwen hier op temperatuur te houden, tart werkelijk alle verbeelding. Isolering, daar doen ze hier niet aan¬†mee (0 isolatie in¬†ons huis, geen spouwmuur,¬†overal enkel glas), en dat¬†terwijl het hier ’s zomers bloedheet¬†is en in de winter ijskoud kan worden.¬†Als je¬†daarenboven weet¬†dat de gemiddelde Amerikaan het graag koel heeft in de zomer – lees rond de 19¬įC – dan hoeft het niet te verbazen dat de airco hier constant op volle toeren draait, overal waar je komt. Met het absurde gevolg dat enkele mensen bij mij op het werk een elektrische kacheltje hebben aanstaan “omdat die airco toch nogal koud staat”.¬† Mja.

Dat allemaal gezegd zijnde zou het de slabakkende economie√ęn in Europa wel ten goede komen om de consumptie-portefeuille wat meer open te trekken (consumptieve bestedingen vormen een belangrijk deel van de economische taart), dat¬†zal zeker helpen om de trend in de onderstaande grafiek te keren. Dus laat het geld maar rollen, mijn Belgische sympathisanten ūüėČ

us-vs-europe-economy

Good luck and good night,

Luigi el Consumero

 

juli week 3, vanalles en nog wat, laatste week grote chaos

Sorry voor mijn inspiratieloze titels… :-s

De voorlaatste week van juli is zo’n beetje de laatste aanmodder-week geweest. De week erna begon voor Sia het ‘summer camp’, en dat heeft veel structuur in ons leventje gebracht. Maar daarover later meer. Ik hoop echt dat ik hier op de blog gauw bij geraak, want het is voor mij veel leuker om te schrijven over nu dan over dingen van meer dan een maand geleden…

Die voorlaatste week hadden we nog √©√©n dagje met mammietje. Die begon een beetje in mineur, want ik kreeg ineens een mailtje van de RVA dat er een probleem was met mijn loopbaanonderbreking en dat ik er geen recht op had. Ik bleek in alle drukte en gedoe van de laatste weken en maanden, vergeten te zijn om door te geven dat we in Amerika wonen en niet meer in Europa, en dan heb je enkel recht op loopbaanonderbreking op bepaalde voorwaarden. zoals dat je je partner volgt voor diens werk, als dat tijdelijk is. Na de nodige documenten doorgestuurd te hebben, dacht ik dat het wel in orde zou komen. Niks was minder waar, wan vorige week kreeg ik ineens bericht dat uit de toegevoegde informatie bleek dat het volgens hen niet van tijdelijke aard was, dus de beslissing was gemaakt en ik verloor mijn recht op loopbaanonderbreking. WOW!! Ik heb me echt kapot gestressed! Ik begreep er niks van! Het contract zegt duidelijk dat het tijdelijk is (is trouwens 2 jaar en niet 3 jaar!)… Ik snap ook niet goed waarom ze denken dat ik dan loopbaanonderbreking zou willen, als ik niet eens van plan zou zijn om terug naar Belgi√ę te komen. Lode heeft de dag erna met heel veel moeite de juiste persoon aan de telefoon gekregen, en na nog enkele formaliteiten zou het nu in orde moeten komen. Maar ik blijf toch afwachten tot ik dat ook echt op papier heb…

Maar ik wijk af…

Na een eerste shock had ik toen gelukkig de idee dat het allemaal wel in orde zou komen, dus konden we toch nog van onze laatste dag met mammietje genieten.¬†’s Avonds hebben we nog lang gezellig gebabbeld, een van de weinige keren dat dat ervan gekomen was tijdens haar bezoek. Ik was zo druk bezig de hele tijd. Ik was haar echt zo dankbaar dat dat kon, maar voelde me ook wel wat schuldig. Maar ze zei dat ze blij was dat ze dat voor mij/ons kon doen, en dat je in ’t leven ook moet leren om je ook te laten helpen, om anderen de kans te geven om je te helpen en een plezier te doen, wat die anderen ook blij kan maken. Dat vond ik wel heel mooi… Dankjewel mama!

Toen ze de daaropvolgende ochtend moest vertrekken, was het dan ook best wel emotioneel. Er vloeiden best wel wat traantjes… Misschien raar, maar ineens voelde ik me heel alleen. Gewoon al haar aanwezigheid, zonder dat ik de hele tijd bij haar was, of gewoon het feit dat zij er even was om te helpen en met de kindjes bezig te zijn. Er eens niet alleen voor te staan (overdag). Er viel wel eventjes een zwaar gevoel op me na haar vertrek. Maar the show must go on, dus dat deden wij ook die dag.

juli 2016 (327)

IMG_0897

Lees verder